Refleksje – bo życie jest piękne!

Bo życie jest piękne… Kiedy jesteśmy młodzi i zdrowi zakładamy, że będziemy żyć wiecznie. Starość i choroba sprawiają, że myślimy, że już niedługo nasze życie się skończy, że śmierć czyha tuż za rogiem. Ale nie możemy tego zakładać. Nigdy nie wiemy. Jest wielu silnych i zdrowych ludzi, którzy mają wspaniałe plany, perspektywy i marzenia, a umierają młodo oraz wielu starszych, wielu chorych, którzy żyją długo. Ważnym jest, aby żyć dobrze. Nie długość, a jakość życia jest ważna. Nie wiedząc kiedy umrzemy, musimy nauczyć się żyć, akceptować to, co mamy zamiast ciągle chcieć mieć to, co mają inni. Zamiast dalej szukać błędu, widzieć piękno. W trudnych sytuacjach, jeśli możemy coś z nimi zrobić, to zróbmy to. Ale jeśli nie mamy wyboru i naprawdę nie możemy z nimi nic zrobić… zaakceptujmy je. Kosztuje nas to o wiele mniej energii, niż ciągła walka z wiatrakami. Dopóki żyjemy powinniśmy się cieszyć. Jeśli głęboko kontemplujemy nietrwałość, pojawi się w nas cierpliwość i współczucie. Pojawi się akceptacja. Pojawi się miłość i radość. Radość z każdej chwili czy dobrej, czy złej. Zdając sobie sprawę, że któregoś dnia nasze ciało zostanie pochowane lub spalone, nauczymy radować się każdą chwilą, jaką mamy. Nauczymy się kochać. Nauczymy się wdzięczności. Paradoksalnie, myśląc o tym, że kiedyś umrzemy, nauczymy się żyć i cieszyć nawet z drobnostek. Bo życie jest piękne.

31961345_10211791839533376_7013223823868690432_n

Post Author: Izz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.