Oderwany od rzeczywistości – recenzja książki „Woody Allen. Biografia”

„Ludzie myślą, że jestem przewrażliwionym, mającym obsesję na punkcie seksu, neurastenikiem, który nie potrafi sobie znaleźć miejsca w życiu. A ja jestem zwyczajnym facetem. Typowym produktem klasy średniej” – Woody Allen

947593c0b7David Evanier opisał życie największego z współczesnych twórców – Woody Allena. Stworzył wyjątkową kronikę dziejów, które ukształtowały tego artystę, nadając mu ostateczny szlif, czyniąc go dla wielu ludzi – żywą legendą.

Czym różni się ta biografia, od tych, które od czasu do czasu pojawiają się na rynku? Dla mnie osobiście jest ona niezwykle prawdziwa. Ukazuję bohatera jako człowieka egocentrycznego, neurotycznego. Sfiksowanego na puncie sztuki w sposób tak odmienny, od innych podobny mu twórców, które czynią z niego towar, który nie da się podrobić. Ba! Nawet same próby podrobienia jego artystycznego spojrzenia w rzeczywistość, czynią je nieudolnymi kopiami. Bo Allena nie da się podrobić. A jego twórczość trudno jest zaszufladkować.

W każdej dziedzinie sztuki, którą dotyka mistrz swoją ręką, czuć brak pokory przed światem. Widać jak bawi się formą, ile radości dostarcza mu proces tworzenia. I właśnie o tym jest ta biografia. Jak ekstrawertyczny Żyd, przebojem wkrada się na salony przemysłu filmowego w Stanach Zjednoczonych i szturmem podbija ten rynek.

Jak to u Woody Allena bywa, nie interesuje go wcale, czy środowisko filmowe jest zachwycone jego wizjonerstwem, a może piętnuje go w swoich szeregach. Dla niego liczy się opinia widza. Której pokornie wysłucha. I tylko tyle. Bo on sam wie, na czym chce się skupiać, jak ma to wszystko wyglądać, w jakich kierunkach ma dalej iść. I nigdy nie zbacza z objętej już drogi. Nie idzie na kompromisy. Pomimo specyficznie prowadzonego stylu życia, w gruncie rzeczy twardo stąpa po ziemi. Jako artysta jest bardzo kontrowersyjny. I nie boi się, tych kontrowersji przenosić do scenariuszów swoich filmów. Jest często pytany przez fanów i krytyków o to,  czy wzoruje filmy na swoim życiu. Odpowiada, że dużo wątków jest faktycznie jego odzwierciedleniem, ale nie należy się nad tym zbytnio skupiać, aby nie przegapić tego co, w twórczości mistrza najważniejsze. A całe życie skupia się na studium ludzkiej psychiki. Z dbałością obnażając jej słabości.

Jak bardzo David Evanier obnażył słabości prywatnego życia Woody Allena? To wszystko można przeczytać w biografii, którą stworzył. Dzieło jest unikatowe, ponieważ oddziela prawdę od krążących po świecie plotek, dając czytelnikowi najbardziej wiarygodne narzędzie do stworzenia własnej opinii na temat reżysera: czy jest on tylko błaznem, a może mesjaszem współczesnego kina?

947593c0b7Tytuł: Woody Allen. Biografia
Autor: David Evanier
Cykl: jednotomowa
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: 2016
ISBN: 978-83-8031-464-1
Liczba stron: 526
Cena: 39,90 zł
Ocena: 6/6

Woody Allen jest jednym z największych reżyserów naszych czasów i jednym z najbardziej płodnych artystów. Scenarzysta, reżyser, aktor, muzyk, komik, dramaturg i pisarz. Twórca ponad czterdziestu pięciu filmów, m.in.: Annie Hall, Manhattan, Danny Rose z Broadwayu, Hannah i jej siostry, Zbrodnie i wykroczenia, Zelig, Purpurowa róża z Kairu, Vicky Cristina Barcelona, Co nas kręci, co nas podnieca, O północy w Paryżu, Blue Jasmine, Magia w blasku księżyca. Jest odtwórcą głównych ról, puentą własnych niezrównanych żartów i gagów, wiecznym romantykiem, niezmordowanym cynikiem, człowiekiem dociekliwym, który analizuje współczesne dylematy moralne.

W swojej obszernej biografii David Evanier zagląda do prywatnego życia Allena i opisuje jego, jak najbardziej publiczną, karierę. Oddziela prawdę od plotek krążących wokół związku Allena z Mią Farrow, przybliża skandale wokół osoby Allena, które wybuchły w latach dziewięćdziesiątych i odbiły się echem w ostatnim czasie, oraz analizuje powiązania pomiędzy relacjami Allena z kobietami a cechami postaci z jego filmów.

 

logo_swiat_Ksiazki

Post Author: Magdalena Dziedzic

Zimna staurnowa Pani. Matka swojej córki oraz córka swojej matki. Fanka gumowego krążka oraz wypełnionych kibicami trybun. Lubi czarny kolor, zwłaszcza w poczuciu humoru. Kocha Baczyńskiego oraz Hłaskę. Zasypia słuchając jazzującego Komedę. Lubi czarno-białe stare filmy oraz wszystko co stworzył: Stanley Kubrick, Pablo Almodovar,Woody Allen, Quentin Tarantino... Fascynuje ją Polska za czasów Piastów z Świętosławą Sygrydą na czele oraz Powstanie Warszawskie. Mało śpi, mało mówi,dużo obserwuje. Lubi nocą patrzeć na gwiazdy a w dzień po prostu patrzeć: na drzewa, chmury, ludzi... Jej życiowe motto to fragment z wiersza Baczyńskiego pt. Świat Sen: " ...tonąc po brzegi spojrzenia w rzeczywistość..." niezmiennie od lat w tych spojrzeniach tonie, bo zwyczajnie to prostu lubi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.